ABD Ulusal Güvenlik Ajansı'nın (NSA) Fort Meade, Maryland'deki genel merkezinin gece havadan görünümü (arşiv, temsili)

Anthropic, yapay zekâ modeli Claude'un, P-256 dahil yaygın kullanılan NIST eliptik eğrilerinin dayandığı ve ABD Ulusal Güvenlik Ajansı'nın (NSA) gerekçe göstermeden verdiği tohum sayılarının nereden geldiğini yarım saatten kısa sürede bulduğunu 16 Ekim 2026'da açıkladı. Şirkete göre tohumlar, yıllardır anlatıldığı gibi unutulmuş esprili bir cümlenin özeti değil; 1997–98'deki Unix zaman damgalarıyla, yani o anki sistem saatiyle başlatılan basit bir rastgele sayı üretecinin çıktısı.

ABD Ulusal Standartlar ve Teknoloji Enstitüsü (NIST), 2000 yılında FIPS 186-2 standardı kapsamında P-192'den P-521'e kadar uzanan standart eliptik eğrileri yayımlamıştı. Bu eğrilerin bazı katsayıları, SHA-1 algoritmasıyla özetlenen tohum sayılarından türetilmişti. Tohumların NSA tarafından nasıl seçildiği açıklanmadan verilmesi, eğrilere kasıtlı bir arka kapı yerleştirilmiş olabileceği şüphesini yıllarca gündemde tuttu. En yaygın anlatı, uzun yıllar NSA'da çalışan Jerry Solinas'ın bu tohumları esprili bir İngilizce cümlenin özetiyle ürettiği ve cümleyi unuttuğu yönündeydi. Solinas 2023'te hayatını kaybetti. Kriptografi mühendisi Filippo Valsorda da tohumların kaynağını bulana ödül koymuştu.

Tohumlar nasıl bulundu

Anthropic'e göre birkaç şirket çalışanı daha önce esprili cümle ipucunun peşine düşmüş, sonuç alamamıştı. Ekim 2026'da bir Anthropic çalışanı, adı açıklanmayan şirket içi bir araştırma modeline bu ipucunu vermeden tohumların nasıl üretildiğini bulup bulamayacağını sordu.

Claude, eğrileri üreten yazılımın 1990'ların C kütüphanelerindeki zayıf bir rastgele sayı üretecini kullanmış olabileceğini tahmin etti. Tohumların bazı bitlerinde bu üreteçlere özgü bir desen buldu, C kütüphanesindeki rand48 ailesinden üretecin iç durumunu geri kazandı ve durumu geriye sararak üretecin başlatıldığı zaman damgasına ulaştı. Anthropic'e göre geri kazanılan her 48 bitlik durum, 160 bitlik tohumun tamamını yeniden üretiyor; bu tesadüfen olacak bir şey değil.

Anthropic'in yayımladığı düşünme kayıtlarına göre Claude, sonucu görünce «Bu şaşırtıcı: 25 yıllık gizemi çözüyor» notunu düştü, ardından bir test ortamında olup olmadığını sorguladı ve kontrollerden sonra «Vay, bu gerçek bir keşif» dedi.

Örneğin P-256'nın standarttaki tohumu, 16 Ağustos 1997 01:52:34 UTC zaman damgasıyla başlatılan üretecin 1842. adayı. Beş NIST asal eğrisinin ve ANSI X9.62 standardındaki beş örnek eğrinin tohumları, yani toplam on tohum, Mayıs 1997 ile Nisan 1998 arasındaki zaman damgalarından çıkıyor. Dört ikili eğri tohumu da aynı üreteçle açıklanıyor; Anthropic'e göre bunlarda program saati yarıya bölmüş olabilir, ancak bu okuma kesin değil. Beşinci ikili eğri B-163'ün tohumu ise açıklanamadı.

Claude ayrıca Mayıs 1997'de üretilen altı eğrinin, aralarında P-192'nin de bulunduğu taban noktalarının Arjen Lenstra'nın FreeLIP paketindeki rastgele sayı üretecinden geldiğini buldu. Anthropic, bildiği kadarıyla daha önce hiçbir NIST taban noktasının kaynağının açıklanmadığını belirtiyor.

Güvenlik için ne anlama geliyor

Anthropic, bulgunun bir kriptografik kırılma, yeni bir saldırı ya da ECDSA eğrilerinde bir zayıflık olmadığını vurguluyor. Şirkete göre yapılması gereken bir işlem yok; araştırmacıların çoğu eğrilere zaten güveniyordu. Anthropic, tohumların herkesin yeniden üretebileceği basit bir yolla üretilmiş olmasının, eğrilere kasıtlı arka kapı yerleştirildiği ihtimalini çok daha az makul kıldığını söylüyor.

Algoritmayı Go diliyle yeniden yazıp sonucu kendisi doğrulayan Valsorda da bulguların, Daniel Bernstein ve Tanja Lange'nin 2017'de anlattığı bir yöntemi tamamen dışladığını yazdı. Bu yöntem, tohum seçimindeki serbestlikle varsayımsal bir zayıf eğri sınıfını hedeflemeye dayanıyordu. Valsorda'ya göre NSA, 1997–98'deki herhangi bir zaman damgasını ve ilk 16 uygun adaydan herhangi birini seçmekte serbest olsa bile elinde ancak yaklaşık 30 bitlik bir serbestlik olurdu. Bu da küçük bir zayıf eğri sınıfını hedeflemeye ya da bir arka kapı yerleştirmeye yetmiyor.

Açık kalan sorular

Bazı sorular hâlâ açık. Üretim sırasında bazı uygun adaylar atlanmış: P-256'da standart tohum 1842. aday, ancak aynı çalıştırmanın 876. adayı da aynı yöntemle uygun bir eğri veriyor. P-224 çalıştırması üç, ANSI örnek eğrilerinin çalıştırmaları yedi uygun eğriyi atlamış. Hangi ölçütün uygulandığı ya da bunun kasıtsız bir yan etki olup olmadığı bilinmiyor. Anthropic, atlanan aday sayısı az olduğu için zayıflatılmış bir eğrinin seçilmiş olmasını makul görmüyor; Valsorda ise biri görece açık, biri hâlâ çözülemeyen iki belgelenmemiş ek ölçüt bulunduğunu yazıyor.

B-163 tohumunun yanı sıra P-224, P-256, P-384 ve P-521 ile NIST ikili eğrilerinin taban noktalarının nasıl seçildiği de bilinmiyor.

Ödül ISRG'ye bağışlanacak

Valsorda'ya göre çalışmayı yürüten on kişilik Anthropic ekibi ödülün tamamını 15 Ekim 2026'da talep etti ve ödülü Let's Encrypt'i işleten kâr amacı gütmeyen Internet Security Research Group'a (ISRG) bağışlamayı seçti. Bu tercih ödülü üç katına, 36.864 dolara çıkardı. Ekipte tohumların kökenini yıllardır araştıran Steve Weis da yer alıyor. Anthropic, tohumları ve bazı taban noktalarını yeniden üreten kodu CC0 lisansıyla yayımladı.

Kaynaklar

Kapak görseli (arşiv, temsili): ABD Ulusal Güvenlik Ajansı'nın Fort Meade'deki genel merkezi (2013) — Trevor Paglen / Wikimedia Commons, CC0 (1200×675 kırpıldı).